Helbest

 

 

 

 

Hoşeng Osê
Diwazdeh Şîretên Xwînê

 

         _ 1 _

Li paş xwe nenere..!

razek tê kuştin.

Demsaleke fedyok û çemekî dilbijok, têne darde kirin.

 

         _ 2 _

Ranezê...

Berî ku tu pencereya dilê xwe

ji bayê re vekî

û giyanê xwe bi axê kilît bikî, ranezê.

 

         _ 3 _

Eger di rêwîtiyê de barên te peyv bin?

Bera sor û şîn bin.

Û li wateyan nepirse.

 

         _ 4 _

Tu êzing î...

Hayê ji agir neyne.

Nebêje : ew ê av bi kêrî min bê...!?

 

         _ 5 _

Di bejdariya helbestê de

bi gotinan nelîze

tenê, li dengê sawêrên xwe yên tolaz bibhîze.

Da helbest, qîzaniya xwe wenda neke.

 

         _ 6 _

Dilê xwe nebijîne mirinê...

Ta  taseke dew

      misteke mewîj

      naneke tenûrê

û du çavên şîn li ser çiya hebin.

 

         _ 7 _

Tenê ji xweristê

tu dikarî hînî azadiyê bibî.

 

         _ 8 _

Li her du cîhanan

her ku zivstan pêrgî payiza temenê te bû

şîreta çara, çar hezar car bixwîne

û carekê tenê pêk bîne.

 

         _ 9 _

Ji genim û xwê hez bike

Lê, ne ta qûnaxa

ku desmêja sinbilan bişkînî

û derya bixeyidînî...?!

 

         _ 10 _

Her ku xemgînî

                          mişextî

                                      tenahî

hêlînên xwe di giyanê te de vedan

rahêje pênûs û bilûrê.

 

         _ 11 _

Ji ber ku tu jî,

ji zarokên vî ezmanî yî

ji çûkên vî agrî yî

ji stêrkên vê avê yî

min van şîretan ji te re got in.

 

         _ 12 _

Guh nede şîretên ba yê

û ne yên min jî.

Tenê şîretên ronahiyê pêk bîne.

 

Şam _ 2003 

tirej.net/com/org