Wergerandin

 

 

 

 

 

çawa ajel zivistana xwe derbas dikin
Çirçîrokek zivistanî ya Rusan
W. ji Almanî: Mahmûdê Ûsê

 

Gayek berbe daristnê de diçû, bi rê de pêrgî mihekê hat. „Bi kude diçî?“ ga pirsî. „Gerek havîn min ji zivistanê biparêze“, mihê got. „Paş, were li gel min!“ Em pêkve biçin, bi rê de, ew pêrgî  berazekî hatin. „Bi kude diçî, beraz?“

ga ji beraz pirsî. „Li ser havînê pîwîst e, ku min ji zivistana sar rizgar bike”,

Beraz got. - “Baş e, were li gel me, da ku em bi hev re biçin”.

Carek dî, bi rê de ew pêrgî dîkqazekî hatin.  “Tu bi kuda diçî, lo qazo?” ga jê pirsî. “ Gerek havîn min ji zivistana qerisî biparêze”, dîkqaz lê vegerand. – “Rind e, were li gel me, da am pêk ve biçin”.

Bi rê de, ew pêrgî nêrîşkekî hatin. „Bi kude dîko?“ ga jê pirsî.“Pêwîst e, ku havîn min ji zivistana dijwar biperêze“. nêrîşk wilo got. „De ka were em bi hev re biçin.“Ew, hemû pêk ve çûn û axifîn.“: çi pêwîst e, ku em bikin, birano?. Heger niha zivistan bi ser me de were, li kû emê germaê bibînin ?“ ga got: “Em gerek e. ku xanîkî ji xwe re ava bikin; da ku em hemû xwe ji zivistana dahatû biparêzin, ji bo ku em ji serma nemrin, birano.“

Mihê got: “Ê min hirîyeke germ li ser çermê min heye – ma tu nabînî!- ezê karibim wilo zivistanê, bê tirs derbas bikim.“

Beraz got: „Qeresandin jibo min ne tu gotin e, bi rastî ez ji zivistanê natirsim: Ezê ji xwe re cîkî di xakê de bikolim û bê xanî zivistana xwe bibuhêrim.“ Dîkqazî got:“ Ezê hilkişim ser darek sinoberê, basikekî li bin xwe raxim û bi basikê din, ez xwe pê binuxêmim, bi vî awayî zivistan nikare tu bandorê li ser min bike, ezê wilo zivistanê derbas bikim.“ Nêrîşk got:“ Û ezê jî ji xwe re wisa bikim.“

Ga dît, ku nikarîbû ti alîkariyê ji wan ajelên ku pêrgî wî hatibûn bidestxistiba ya ku ew li bendê mabû, ajelekî ji  ajelên ku pirgî wî hatbûn, bigîne bawerîkê ji bo avikirina xanîkî pêk ve, da ku xwe ji dema zivistana pêş xwe biparêzin. Lewra ew bêçar ma, ku ew bi tena xwe  xanîkî ava bike, jibo xwe ji zivistana seqemî biparêze. Ga got:“Wek hûn dixazin.

Pişt re zivistaneke bi seqem û şewat hat bû. Mihê tu şîret nizanîbû bigota, ku çawa çarakê ji sermê re bibîne, lewra berê xwe dabû diriyê ga û li derî xistbû: “Birakê ga, derî ji min re vekî, ez dixwazim xwe li ba te germ bikim.”

-“Na mihê, tu xwedî hirîyeke germ e; Tê wilo jî zivistanê bibuhirînî. Ez te derbasî cem xwe nakim!”- “Heger tu nehêlî ez derbas bibim, ezê li derdora xaniyê te herim û werim û gewdeyê xwe lêxim heya ku, ez rewt û tîrikên xanî bişkînim û bi ser te de bînim xwerê. Û dûv re, tê jî wekî min ji serma biqefilî. “Ga ket fikir û mitalan:” Belê, ez dixwzim te derbasî cem xwe bikim, çêtire, ku ez jî ji seqmê biqerisim û bimirim.”  Û wilo mih derbasî hundir bû.

Pişt re, beraz jî bi serma û qefaliyê hestpêkiribû, û neçar mabû, ku xwe çawa germ bike, lewra berê xwe dabû ga, û got: “Birakê ga derî ji min re vekî, ez dixwazim xwe li ba te germ bikim.” Na ez te  derbasî ba xwe nakim; tu kanî ji xwe re di nav xakê de, cihekî vedî û zivistanê di wir de derbas bikî!“ – „Heger tu min nehêlî derbas bibim, ez xaka derdora rewt û sitûnên xaniyê te bikolim, û xanî bi ser serê te de bihelwişînim.“ Ma wê rebenê ga çi bike? Rabû wî jî derbas hundirê xwe kir ji bêçarî.

Û dûv re, dîkqaz û dikmirîşk hatin cem ga: „Bihêlî em jî derbasî ba te bibin, em dixwazin xwe li hundirê te germ bikin.“ – „Na, ez we derbas nakim. Her yek ji we du basik henin, hûn kanin yekî têxin bin xwe û yê din jî bi ser serê xwe dakin û wilo zivistanê derbas bikin!“ – „Heger tu min derbas nekî“,dîkqaz got, “vêca ezê hemû pel û pinçarên ku te xistiyî nav tîrik û rewtan derxim û tê jî wekî min biqersî ji zivistana şewat.“ – „ - Tu nexazî min derbasî hunderkî?. „ vêca ez bifirim ser baniyê xanî û axê bi naperûşkên xwe bînim xwerê. Pişt re tê jî wekî min biqefilî ji sermê.“

Ma vê carê jî ga kare çi bike?. Wî nêrqaz û nêrmirîşk jî derbsî xaniyê xwe kirin. Bi vî awayî, hemû ajel bihev re di xanîk de, jiyana sivistana xwe derbas dikirin. nêrîşk xwe vehesand û xwe germ kir paşê dest bi stranan kir.

Rêvîkî gihodarî kir, ku nêrîşk stranên xwe distirê, lê wî di wê demê de, dilxwazkir ku dîkî bixuye. bê gûman, rêvî ket nava cîhana fen û futan, ku şawa wî bi xapanokan bigire û bixuye?

Rêviyê fenek  berê xwe da hirç û gur.. gort:  „Lax, gelî rêzdarên hêja, min jibo me hemû nêçîrek bi bez û goşt dîtiye: jibo te, hirç, gayek, jibo te gur mihek û jibo min dîkmirîşkek. „- „baş e, rêzdarê hêja“, ji rêvî hirç û gur gotin: „Em çi caran ji bîr nekin, vê dilsozî û qencbûna te: Were, bihêle em herin pêk ve, em niha dixwazin wan serjêkin û bixun!“

Rêviyê fenek da pêşiya wan û çûn xanîkê ajelan. „Rêvî qîrkir: Gelî rîspiyan, (hirç û gur) rêvî ji hirçê re got , tu derî vekî, ezê jî derbasî hindur bibim û ezê ji xwe re dîkmirîşk bigrim û bînim. „

Lê gava hirç derî vekir û rêvî derbasbû. Ga rêvî dît û bi quçelê xwe wî ber bidîwêr ve dehev, û mihê bi seriya hate û wî da ber koşeyan, ji hemû helan ve, heya ku rêvî giyanê xwe ji dest da. „Çima wilo rovî dirêjkir, ta ku dîkmirîş bigre û bîne?“ gur ji hirçê re got. „Derî vekî birakê Mîxaylo Ivanovîtç! Ezê niha bêm hindur. „- „ baş e !“ hirç derî vekir u gur derbasbû. Ga wî jî bi quçelê xwe dahev da, ber bi dîwar ve û da ber koşeyan, û mihê wî jî da ber seriyan ji herdû aliyan ve, heya ku ew li ser xakê dirêjbû û mir.

Hirç rawestiya  û li benda wan ma: „ Çima gor wilo dirêj kir, ta ku mihê bigire û bîne ji xwere? Anoka ezê jî derbasî hunder bibim.“Gav ew derbas bû, ga û mihê xwe amede kiribûn û wî jî pêşwazî kirin wekî rovî û gor.

Lê piştî cenkek dijwar û dirêj di navbera wî ajelan de ruda, jibo ku xwe ji nav destên wan rizgar bike û bazde.

tirej.net/com