Kevnetor

 

 

 

 

Resûl Kanlû Milan
jinka qupêz û mêrkê belengaz

 

Dibêjin mêrikekî gundî hebûye, merivekî jar û belengaz û li halê xwe da bûye, belngazî nav gund li zevî û çandinî û mêrgên gundiyan da feletî dikir, xorim dikir, gorz dipêça û serê xwe û jin û zarokên xwe xayi dikir, lê jina wî xwe zaf mezin dikuşt û wek mêrê xwe li halê xwe da nibû, jinik her ku rûdinişt xwe qurre dikir û qupêz qupêz xeber dida û forsê wisan dikir kê ku neditiba yê bigota jina malmezin û yan jî mîr û began e. 

Rojekê mêrik haj pê bû jina wî lingê xwev ji berra wan zêdetir davêje û ku rûdinê mezin mezin xeber dide û ber guhê wî ketibû ku jinik wî derewda mezin dike û dibêje mêrê min hane û çane û mîr û beg û axa ye loma çaxê pişta xwe dide hevalan hemû wê dikenin û wê dikin tirrane, loma jî mêrik jina xwe ra rojekî got: Evda xwedê te çima xwe wenda kiriye û diçî nav civatê da derewda virr û derwan dikî û pesna didî xwe ma gundî me nas nakin, tu çima wisan dikî? 

Jinkê got: ma çi dikim, mîna hinekan diziyê dikim? ez rastiyê dibêjim. 

 Mêrik got: Jinik de xwedê xêra te bide, wî curyî ku tu diçî têda axirê tê serê min bide bê. 

Jinik fikirî ka çawa mêrê xwe lap bide mezin kirin û navê mezin li wî xîne.Ma rojekî pehlevan hat nav gund û gazî kir ji min ra QENÎM ji min ra QENÎM. 

Jinik nişkêva kêfxweş bû û got: Zaf başe ez ê mêrê xwe ji pehlevan ra derxînim Qenim bila jê ra goleş bike, ma çiyî wî ji pehlevana kêmtir e qirrikê?.Mêrê min gorza wisan dipêçe ha. 

jinik revî  hat mal û mêrik ra got: Mêrik rabe xwe hazir bike pehlevan hatiye nav gund belkî tu pê ra guleş bikî û wî erdê xînî, rabe ez ê ji te ra hevrîşkekê çê bikim tu bixî û pehlevan ra goleş bikî. Berê pehlevana çaxê dixestin bi hev ra goleş bikirana berê têr dixarî paşê ija goleş dikirin. 

Mêrik got: Tu çi dibêjî evda xwedê ma ez pehlevan im yan kal û bavê min pehlevan bûne?.Ez ê çawa bikarbim pelevanê Zirrame? 

Jinkê got:na tu gereku goleş bikî. 

Mêrik dîna xwe dayê jinik dest jê bernade loma Hevrîşka ku jinkê çê kiribû xar û rabû derket derva dîna xwe dayê pehlevan wê gazî dike ji min ra qenîm. 

Ewî got: Qenîmê te ez pehlevan. 

Pehlevan qerefetê wî mêze kir û got: Kuro lêkeve here tu gonehî lo. 

Mêrik got:Çima çiyî mine ma?.Tu gereku bi min ra goleş bikî. 

Pehlevan go:De baş, nika ku tu dixwezî başe. 

Çaxê ewî û pehlevan hev girtin pehllevan dest havît çingilê wî û bilidî ser serê xwe kir û çirpan erdê belengazî her şi hevrîşka ku xaribû ji dêvî ra havît û ber xwe dagot:

wey li halê wî kesî ku têkeve ber bayê jinê.  

tirej.com